Uwaga na druciane kosze na plaży. Sieweczka pod ochroną

22 cze 2026

W niektórych miejscach na plaży można spotkać druciane kosze. Wyglądają nieco dziwnie, ale mają ważny cel – ochronę siedlisk lęgowych siewieczki obrożnej. Jeżeli zauważycie gniazdo lub osoby naruszające wygrodzenia, manipulujące przy koszach ochronnych albo płoszące ptaki, poinformujcie Błękitny Patrol WWF pod numerem 795 536 009. Ochrona siedlisk potrwa do sierpnia.

Każdego roku na polskich plażach dochodzi do sytuacji, w których plażowicze zagrażają lęgom sieweczek, podchodząc do gniazd, przekraczając wygrodzenia lub manipulując przy koszach ochronnych. Ten niewielki ptak objęty jest ścisłą ochroną gatunkową. Gniazduje bezpośrednio na piasku, a jej gniazda są często niemal niewidoczne dla osób spacerujących po plaży. Aby zwiększyć szanse na odchowanie młodych, część lęgów zabezpieczana jest specjalnymi koszami ochronnymi wykonanymi z drucianej siatki. Konstrukcje te utrudniają dostęp drapieżnikom, a jednocześnie pozwalają dorosłym ptakom swobodnie przemieszczać się do gniazda.

Kosze oraz teren wokół nich są oznaczane tablicami informacyjnymi i wygrodzeniami. Mimo to każdego roku dochodzi do sytuacji, w których ludzie podchodzą do gniazd, próbują zaglądać do środka, dotykać jaj, manipulować przy konstrukcjach ochronnych, a nawet niszczyć wygrodzenia i tablice informacyjne. Sa też przypadki rozkładania ręczników i parawanów w bezpośrednim sąsiedztwie gniazd, wieszania ubrań na koszach ochronnych czy ignorowania wygrodzeń.

– Takie sytuacje obserwujemy każdego roku na różnych odcinkach wybrzeża. Wiele osób nadal nie zdaje sobie sprawy, że podchodząc do gniazda albo dotykając jaj, realnie zagraża ptakom objętym ścisłą ochroną gatunkową. A mówimy o okresie lęgowym, kiedy każdy taki incydent może zmniejszyć szanse na wyklucie i odchowanie młodych. Dlatego tak ważne jest przestrzeganie oznaczeń znajdujących się na plażach i zachowanie odpowiedniego dystansu – mówi Aleksandra Botur, koordynatorka Błękitnego Patrolu WWF.

Zakazy nie są przypadkowe. Gdy człowiek zbliża się do gniazda, dorosłe sieweczki przestają wysiadywać jaja i próbują odciągnąć intruza. W tym czasie lęg pozostaje bez opieki. Jeśli sytuacja powtarza się wielokrotnie lub trwa zbyt długo, jaja mogą się przegrzać albo wychłodzić, co zmniejsza szanse na wyklucie młodych. Również po wykluciu się piskląt zbliżanie się do wygrodzonych terenów może być dla nich niebezpieczne. Młode sieweczki przez pierwsze tygodnie życia nie potrafią latać. Ze względu na niewielkie rozmiary i kolor upierzenia łatwo je przeoczyć, a w konsekwencji przypadkowo spłoszyć lub nawet zdeptać. Ochrona sieweczek obrożnych to długotrwały proces, który rozpoczyna się jeszcze przed przylotem pierwszych ptaków – w drugiej połowie lutego – i trwa aż do momentu, gdy młode nauczą się latać i opuszczą miejsca lęgowe na przełomie lipca i sierpnia.

Foto: Błękitny Patrol WWF

Czytaj również: