Powrót Linii Europejskiej jest możliwy. Rozmowy trwają

10 cze 2026

Między polskim a niemieckim samorządem trwa dyskusja na temat powrotu Linii Europejskiej – transgranicznego połączenia autobusowego między Świnoujściem a niemieckimi kurortami Ahlbeck, Heringsdorf i Bansin. Rozmowy nie są łatwe, ale wydaje się, że obie strony są zainteresowane wznowieniem projektu.

Przypomnijmy. Linia Europejska przez lata była symbolem codzienności bez granic. Turyści mogli bez wysiadania na granicy pojechać na spacer po promenadach Cesarskich Uzdrowisk, mieszkańcy Świnoujścia do pracy po niemieckiej stronie wyspy, a kuracjusze odkrywali uroki polskiego i niemieckiego wybrzeża. Linia Europejska była też jednym z najbardziej rozpoznawalnych projektów współpracy polsko-niemieckiej na wyspie Uznam. Trasa liczyła około 17 kilometrów i obejmowała 30 przystanków, z czego aż 20 znajdowało się po stronie niemieckiej. W sezonie letnim autobusy kursowały nawet co 30 minut, stając się wygodną alternatywą dla samochodu.

Mimo początkowego sukcesu, pod koniec 2012 roku połączenie zostało zawieszone. Oficjalnym powodem była nierentowność przedsięwzięcia. Przewoźnicy coraz częściej wskazywali na rosnące koszty funkcjonowania. Swoją rolę odegrały również problemy organizacyjne i spory dotyczące finansowania między partnerami projektu. Nie bez znaczenia była także kolej. Po uruchomieniu połączeń kolejowych UBB do stacji „Świnoujście Centrum” część ruchu turystycznego przeniosła się na tory. Dla wielu osób pociąg stał się szybszym i wygodniejszym środkiem transportu.

Niemiecka gazeta Ostsee Zeitung zauważa, że prezydent Świnoujścia Joanna Agatowska w rozmowach z niemieckimi partnerami podkreśla, że reaktywacja Linii Europejskiej jest potrzebna nie tylko turystom.

– Linia jest bardzo potrzebna. Dotyczy to nie tylko ruchu turystycznego, ale także wielu pracowników naszego miasta, którzy pracują po niemieckiej stronie wyspy. Kolejnym celem jest poprawa jakości powietrza. Mniej samochodów na drogach oznacza mniej emisji spalin – argumentuje prezydent.

„Ostsee-Zeitung” dodaje, że rozmowy nabrały tempa po zmianach organizacyjnych w komunikacji publicznej na Uznamie. Od początku 2026 roku obsługę autobusów na niemieckiej części wyspy przejęła należąca do powiatu spółka Vorpommern-Greifswald Transportgesellschaft (VVG), co otworzyło nowe możliwości współpracy. Poparcie dla projektu deklaruje również burmistrz Heringsdorfu, Laura Isabelle Marisken, która podkreśla znaczenie transgranicznej mobilności dla mieszkańców i branży turystycznej. Otwartość na współpracę sygnalizuje także kierownictwo spółki Usedomer Bäderbahn (UBB), od lat obsługującej kolej na wyspie Uznam. Problemem pozostają jednak kwestie formalne i koncesyjne, które wymagają uzgodnień między samorządami oraz władzami powiatu Vorpommern-Greifswald.

Na razie nie zapadły ostateczne decyzje. Niemiecki powiat zachowuje ostrożność, a szczegóły finansowania pozostają przedmiotem negocjacji. Jednak po raz pierwszy od wielu lat zarówno po polskiej, jak i niemieckiej stronie pojawiła się wyraźna polityczna wola przywrócenia połączenia.

Dziś mało kto pamięta, że w pierwszych latach funkcjonowania autobusy nie mogły swobodnie przekraczać granicy, mimo że kursowały już jako wspólna polsko-niemiecka linia. W 2005 roku pasażerowie byli zmuszeni wysiadać przy przejściu granicznym w Ahlbecku, przechodzić pieszo przez punkt kontroli i wsiadać do drugiego autobusu po drugiej stronie granicy. Powodem były obowiązujące jeszcze ograniczenia wynikające z przepisów granicznych między Niemcami a Polską. Paradoksalnie właśnie te utrudnienia nie przeszkodziły w sukcesie projektu. Już w pierwszym roku funkcjonowania z Europalinii skorzystało około 80 tysięcy pasażerów.

Warto dodać, że LE była jednym z pierwszych w Polsce przykładów regularnej komunikacji miejskiej organizowanej wspólnie przez dwóch przewoźników z różnych państw. Projekt powstał dzięki współpracy świnoujskiej Komunikacji Autobusowej oraz niemieckiego Ostseebus i był często przedstawiany jako modelowy przykład wykorzystania funduszy oraz idei integracji europejskiej na poziomie lokalnym. Trasa była pomyślana przede wszystkim dla turystów: przystanki znajdowały się przy najważniejszych atrakcjach Świnoujścia, Ahlbecku, Heringsdorfu i Bansinu, w tym w pobliżu słynnych nadmorskich molo. Dzięki biletowi całodziennemu można było przez cały dzień swobodnie przemieszczać się między kurortami.

rj

Czytaj również: