Potężna siła sztormu. Historia największej powodzi w Świnoujściu

24 kwi 2026

Sylwester 1913 roku zapisał się w Świnoujściu jako jeden z najczarniejszych dni w historii miasta. Pod koniec roku w wyspę uderzył potężny sztorm. Siła wiatru przekraczała 10 stopni w skali Beauforta. Do kulminacji doszło 31 grudnia. Sztorm był tak potężny, że na brzeg zostały wyrzucone liczne statki. Zginęli też ludzie.

„W spienionych przybrzeżnych wodach zatonęła łódź rybaka z Ahlbecku wraz z załogą. Bez wieści zaginęło też kilka osób mieszkańców kilka niżej położonych domów w miejscowości Klüss. Na piaszczysty brzeg między Świnoujściem a Bansinem, jeszcze kilka dni po ustaniu sztormu, lodowate fale Bałtyku wyrzuciły zwłoki kilku osób, prawdopodobnie marynarzy zatopionych w morzu statków” – opisuje w swoich książkach, znany świnoujski historyk dr Józef Pluciński.

Sztorm poczynił sporo szkód w samym mieście. Zniszczony został fragment falochronu. Siła uderzenia huraganu była tak duża, że przewracała wielkie kamienne bloki służące do ochrony przez falami. Zniszczona została dawna linia kolejowa, na ulice miasta wdarła się woda. Przemieszczanie się po Świnoujściu w wielu rejonach było wręcz niemożliwe. Cofka spowodowała, że poziom Bałtyku osiągnął niespotykany dotychczas poziom – 305 cm powyżej stanów średnich. Dziś na budynku Kapitanatu Portu przy Wybrzeżu Władysława IV znajduje się pamiątkowa tabliczka pokazująca poziom wody podczas cofki.

Czytaj również: